αγροσύμβουλος | ματιά στο μέλλον

Διάβασε στο blog

Ενημερωμένα θέματα που εσείς μας ζητήσατε.

Καλλιέργεια Βερικοκιάς | Καλλιεργητικές Τεχνικές

Μοιράσου το:

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (18 votes, average: 4,50 out of 5)

Loading...

H βερικοκιά είναι φυλλοβόλο, οπωροφόρο δέντρο και καλλιεργείται σε όλες τις χώρες της γης που έχουν εύκρατο κλίμα. Ανήκει στην ίδια οικογένεια με τη δαμασκηνιά, τη ροδακινιά, τη βυσσινιά, την αμυγδαλιά και τη κερασιά. Η κοινή ονομασία της είναι Βερικοκιά και ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών. Η επιστημονική ονομασία της όμως είναι Prunus armeniaca και ανήκει στην οικογένεια Rosaceae.

kalliergeia-verikokias_agrosimvoulos

Καλλιέργεια Βερικοκιάς | Αγροσύμβουλος

 

Ποικιλίες

Υπάρχουν πάρα πολλές ποικιλίες βερικοκιάς σε ολόκληρο τον κόσμο. Στην Ελλάδα καλλιεργούνται τόσο ντόπιες ποικιλίες όσο και ποικιλίες του εξωτερικού.

Οι ποικιλίες με μικρές απαιτήσεις σε κρύο είναι οι ακόλουθες:

• Quardi: κατάγεται από τη Τυνησία.

• Amor Leuch: κατάγεται επίσης από την Τυνησία και καλοί επικονιαστές είναι οι ποικιλίες Sayeb και Quardi. Απαιτούνται 200 ώρες κάτω από τους 7 βαθμούς Κελσίου και ωριμάζει τους καρπούς της πολύ νωρίς.

Από την άλλη υπάρχουν και οι υπερπρώιμες ποικιλίες οι οποίες είναι οι παρακάτω:
• Μπεμπέκου: τοπική ποικιλία, εξαιρετικής ποιότητας και ο καρπός της είναι τόσο για φρέσκια κατανάλωση όσο και για κονσερβοποίηση. Ο καρπός της είναι κίτρινου χρώματος και μεγάλος. Στη ποικιλία αυτή οφείλεται σχεδόν το 95% της Ελληνικής παραγωγής βερίκοκων και απαιτούνται χρονικά περίπου 15 μέρες με θερμοκρασίες κάτω από τους 7 βαθμούς Κελσίου. Ανθίζει στο 2ο δεκαήμερο του Μάρτη και ωριμάζει Ιούνιο- Ιούλιο. Ο καλλιεργητής πρέπει να λαμβάνει υπόψη του ότι σε κάθε 10 εκατοστά βλαστού θα πρέπει να υπάρχουν 4, το πολύ 5 οφθαλμοί, αλλά όχι περισσότεροι.

• Aurora: είναι ανθεκτική στην ίωση. Ο καρπός και η σάρκα της είναι μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους. Πλέον φυτεύεται σε πολλές περιοχές.

• Paviot: Αν και οι καρποί της είναι καλής ποιότητας και μεγάλου μεγέθους, δεν έχει διαδοθεί πάρα πολύ εξαιτίας του ότι δεν δίνει μεγάλες ποσότητες καρπών.

• Luizet: ποικιλία από το εξωτερικό η οποία διαδόθηκε και στην Ελλάδα και η οποία καλλιεργείται ελάχιστα. Εύγευστη, με μεγάλο καρπό είναι από τις αξιόλογες ποικιλίες για νωπή κατανάλωση. Οι απαιτήσεις της σε χαμηλές θερμοκρασίες είναι διάρκειας 25 ημερών με θερμοκρασίες που κυμαίνονται κάτω των 7 βαθμών Κελσίου. Ανθίζει στο 2ο δεκαήμερο του Μαρτίου και ωριμάζει τέλη Ιουνίου με αρχές Ιουλίου. Απαιτείται προσοχή στο ότι σε κάθε βλαστό 10 εκατοστών υπάρχουν 3 με 4 οφθαλμοί.

• Early Orange και Stella: ποικιλίες οι οποίες αντέχουν τις ασθένειες.

• Ninfa: έχει καλή γεύση, ωραίο κόκκινο χρώμα, και ο καρπός της είναι μεσαίου μεγέθους.

• Τυρίνθου ή Άργους: Ελληνική ποικιλία, καλλιεργείται στη Πελοπόννησο – βασικά στη Κόρινθο – και οι καρποί λαμβάνονται προς τα τέλη Μαΐου. Ο καρπός της είναι κίτρινος με κοκκινωπή χροιά, μέτριας ποιότητας και είναι ευαίσθητη ποικιλία στην ίωση που ονομάζεται ‘σάρκα’. Η ποικιλία αυτή χρειάζεται περίπου 15 μέρες σε θερμοκρασία κάτω των 7 βαθμών Κελσίου.

Τονίζεται και το ότι στις περισσότερες ποικιλίες της βερικοκιάς τα άνθη αυτογονιμοποιούνται και έτσι δε χρειάζονται επικονιαστή.

Εδαφοκλιματικές Απαιτήσεις

Η βερικοκιά χρειάζεται σχετικά κρύο χειμώνα. Σε νότιες περιοχές που ο χειμώνας είναι ήπιος, δεν ανθίζει κανονικά και χάνει τους οφθαλμούς της. Είναι ανθεκτική στις χαμηλές θερμοκρασίες, ακόμα και στους -25ο C και χρειάζεται θερμό καλοκαίρι για να αποδώσει.
Στην περιοχή της Χαλκιδικής στη ποικιλία Luizet παρατηρείται οφθαλμόπτωση την άνοιξη, λόγω ανεπάρκειας χαμηλών θερμοκρασιών.

Έδαφος

Τα εδάφη στα οποία αποδίδει καλύτερα η βερικοκιά είναι τα καλά στραγγιζόμενα, βαθιά και πηλώδη εδάφη, ενώ ακατάλληλα θεωρούνται τα αμμώδη και ξερά εδάφη. Είναι όμως περισσότερο ανθεκτική στη ξηρασία από τη ροδακινιά.

Ποια εδάφη είναι κατάλληλα για την καλλιέργεια της βερικοκιάς;

Καλά στραγγιζόμενα και βαθιά!


Το κατάλληλο pH εδάφους για τη βερικοκιά κυμαίνεται μεταξύ 6.0-7.0. Ανήκει στη κατηγορία των δένδρων που έχουν περιορισμένη ανθεκτικότητα στα άλατα, είτε του νερού, είτε του εδάφους.
Επισημαίνεται ότι η βερικοκιά δεν πρέπει να φυτεύεται σε περιοχές με υγρή και βροχερή άνοιξη διότι είναι ευαίσθητη σε ασθένειες και το καταλληλότερο σημείο για τη φύτευση της είναι σε θέση που να εκτίθεται στον ήλιο.

Καλλιεργητικές Τεχνικές

Η εκλογή του κατάλληλου υποκειμένου για μια ορισμένη ποικιλία δεν είναι εύκολη υπόθεση. Εξαρτάται πρωταρχικά από τις ειδικές εδαφο-κλιματικές συνθήκες μιας περιοχής, καθώς και από τη συγγένεια που έχει ο συνδυασμός εμβολίου-υποκειμένου. Για τούτο οι αναφορές σχετικά με τα υποκείμενα είναι συχνά αντιφατικές.
Τα σπορόφυτα βερικοκιάς είναι τα πλέον χρησιμοποιούμενα υποκείμενα. Προέρχονται από σπόρο, έχουν πολύ καλή συγγένεια με όλες τις εμβολιαζόμενες ποικιλίες αλλά παρουσιάζουν ελαφρά ανομοιομορφία στην ανάπτυξη.
Δημιουργούν βαθιά ρίζα, αντέχουν στην ξηρασία και είναι κατάλληλα για φυτεύσεις ακόμη και σε μη αρδευόμενα εδάφη. Τα σπορόφυτα βερικοκιάς χρειάζονται ελαφρά, καλώς στραγγιζόμενα εδάφη, με ουδέτερο pΗ και χαμηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο.
Μετά τα σπορόφυτα βερικοκιάς, τα επόμενα ευρέως χρησιμοποιούμενα υποκείμενα είναι: η δαμασκηνιά (Prunus domestica), οι Μυροβαλάνες (Prunus cerasifera) για τα οποία οι αναφορές ποικίλλουν από πλήρη συμφωνία μέχρι πλήρη ασυμφωνία με το εμβόλιο. Άγριες δαμασκηνιές φυτρώνουν παντού και υποκείμενα-σπορόφυτα λαμβάνονται από τον σπόρο τους. Τα σπορόφυτα αυτά διαφέρουν πολύ σε ανάπτυξη, ριζικό σύστημα και σε συμφωνία με το εμβόλιο βερικοκιάς. Είναι κατάλληλα για βαριά εδάφη διότι αντέχουν σε συνθήκες ασφυξίας των ριζών. Λόγω έλλειψης συγγένειας υποκειμένου-εμβολίου παρατηρείται υπερπλασία του κορμού της εμβολιαζόμενης ποικιλίας, στο σημείο εμβολιασμού, σε σχέση με το υποκείμενο και έντονη κομμίωση. Τα υποκείμενα GF-31 και το Myrobalan BA29 παρουσιάζουν ανεπιθύμητη έκπτυξη λαιμάργων στη βάση του κορμού.

Ποια σπορόφυτα είναι κατάλληλα για τα οξινα εδάφη;

Τα GF-305, Lovell και Nemaguard


Σπορόφυτα ροδακινιάς (Prunus persica): «GF-305» στη Γαλλία, «Lovell» και «Nemaguard στην Καλιφόρνια, χρησιμοποιούνται σε όξινα-ουδέτερα εδάφη όπου υπάρχει νερό για άρδευση. Συχνά, σε περιοχές ανεμόπληκτες, παρατηρείται έντονο το φαινόμενο του σπασίματος στο σημείο εμβολιασμού λόγω της έλλειψης συμφωνίας υποκειμένου- εμβολίου. Για τούτο τα υποκείμενα αυτά δεν συνιστώνται.

Κλάδεμα

Ο σκοπός του κλαδεύματος είναι πολλαπλός: να δώσει το επιθυμητό σχήμα στα νεαρά δένδρα, να ρυθμίσει την παραγωγή και να διατηρήσει τη ζωηρότητα στα ηλικιωμένα δένδρα. Το ήπιο κλάδευμα είναι απαραίτητο κάθε χρόνο.
Τα ακλάδευτα δένδρα που δεν ανανεώνουν τα καρποφόρα όργανα, παράγουν όλο και λιγότερους, μικρότερους και κακής ποιότητας καρπούς.
Η βερικοκιά είναι ζωηρό δένδρο και το σχήμα διαμόρφωσης που της ταιριάζει είναι το ανοικτό κύπελλο, στο οποίο αφήνουμε το κέντρο του δένδρου ελεύθερο για την είσοδο του ηλιακού φωτός και για τον καλύτερο αερισμό.
Η βερικοκιά καρποφορεί είτε σε βλαστούς ενός έτους ή σε μικρά κλαδάκια 2-5 εκ. τα ονομαζόμενα λογχοειδή. Το άπλετο ηλιακό φως είναι το κλειδί για να μεγιστοποιηθεί η παραγωγή του δένδρου.
Ο ρόλος του κλαδεύματος είναι πολύ σημαντικός για την ανάπτυξη γερών βραχιόνων ικανών να κρατήσουν το βάρος των καρπών. Τα νεαρά δένδρα που μόλις αρχίζουν να καρποφορούν, πρέπει να κλαδεύονται ελαφρά διότι το κλάδευμα περιορίζει το μέγεθός τους και καθυστερεί την είσοδο στην καρποφορία.
Κατά την πρώτη περίοδο του ληθάργου οι τρεις κύριοι βραχίονες πρέπει να κλαδευτούν σε απόσταση 60-70 εκ. από τον κορμό. Η τομή γίνεται σε έναν πλευρικό εξωτερικό οφθαλμό. Αφαιρούνται όλοι οι πλάγιοι βλαστοί, ώστε να μην περιπλέκονται με τους κύριους. Κατά τη δεύτερη περίοδο του ληθάργου, επιλέγονται δύο κλάδοι από κάθε κύριο βραχίονα, οι οποίοι θα αποτελέσουν τους έξι υποβραχίονες. Πρέπει και αυτοί να είναι καλά κατανεμημένοι γύρω από τον κορμό γιατί θα αποτελέσουν το σκελετό του δένδρου. Αφαιρούμε άλλους δευτερογενείς κλάδους για να κρατηθεί το κέντρο του δένδρου ανοιχτό.

Αραίωμα καρπών

Οι βερικοκιές έχουν την τάση να παράγουν περισσότερους καρπούς από όσους θα έπρεπε. Το αραίωμα των καρπών μειώνει αυτό το φορτίο, βοηθά στην παραγωγή μεγαλύτερων καρπών, ενισχύει την κανονική παραγωγή κάθε χρόνο και ευνοεί την πρώιμη ωρίμανση.
Το αραίωμα είναι μια απαραίτητη εργασία στις περισσότερες ποικιλίες. Οι καρποί αραιώνονται στο στάδιο της σκλήρυνσης του πυρήνα, όταν η αύξησή τους έχει επιβραδυνθεί προσωρινά (περίπου 6-8 εβδομάδες μετά την άνθηση).
Το αραίωμα γίνεται με το χέρι ώστε οι καρποί να απέ-χουν 3-5 εκ. Αφαιρούνται οι μικρότεροι καρποί καθώς και αυτοί που είναι πολλοί μαζί. Το ποσό του αραιώματος εξαρτάται από το φορτίο του δένδρου και από το τελικό μέγεθος των καρπών που επιθυμούμε.

Συγκομιδή

Η ημερομηνία συγκομιδής είναι πολύ σημαντική για την ποιότητα του καρπού. Η σωστή γεύση και το άρωμα δεν αναπτύσσονται ποτέ σε καρπό βερικοκιάς ο οποίος έχει συγκομισθεί πριν από την φυσιολογική ωρίμανση. Η συνεκτικότητα του καρπού είναι ένας αξιόπιστος παράγοντας για την συγκομιδή. Για καλύτερη συνεκτικότητα και γευστική ποιότητα τα δένδρα δεν πρέπει να ποτίζονται πριν από την συγκομιδή. Οι ημέρες από την πλήρη άνθηση είναι ένας καλός δείκτης για την συγκομιδή λόγω των σχεδόν αμετάβλητων συνθηκών ανάπτυξης των δένδρων.
Μέθοδος συγκομιδής. Τα βερίκοκα για νωπή κατανάλωση και μεταποίηση συλλέγονται με το χέρι και τοποθετούνται προσεκτικά για να μην μωλωπισθούν. Η συγκομιδή γίνεται σε 2-3 χέρια όταν οι καρποί είναι σφικτοί. Ατυχώς η γευστική ποιότητα των καρπών ποτέ δεν αναπτύσσεται αφού κοπεί ο καρπός από το δένδρο.
Συσκευασία – Διατήρηση
Τα βερίκοκα τοποθετούνται και μεταφέρονται σε χαμηλά τελάρα για να αποφευχθεί το σκάσιμο και σχίσιμο. Η διάρκεια ζωής τους στο ράφι είναι εξαιρετικά περιορισμένη, 1-2 εβδομάδες σε θερμοκρασία 0ο C και σε σχετική υγρασία 90% .

Θέλεις να μάθεις περισσότερα;

Συμπληρώστε την αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος ή επικοινωνήστε μαζί μας για να σας καθοδηγήσουμε.


Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Στείλε μας την ερώτηση σου

Ένας συνεργάτης μας, θα σας δώσει μια απάντηση γρήγορα και τεκμηριωμένα.

Επικοινώνησε μαζί μας